"Everything,

everyone,

everywhere,

ends."

x

Een doodshoofd

Mijn stilste en mijn trouwste vriend

getuige van het vele leed dat groeit

getuigenis ook van de verlossing

en hoe een & ander wordt verdiend.

Dat mijn doods hoofd mij eens

en voor altijd wordt ontroofd

door medemensen eerst omkleed

door wormen dan geheel gedoofd:

Somber, zult u zeggen, triest.

Toch rest mij nog de stille hoop

eens als schedel vriend te zijn

van anderen als wanhoop hen bevriest.

                                                           Uit ‘Schreeuwlandschap’ van Jotie T’Hooft.

x

En Wat Dan . . .

 . . . . . . . .  Jotie 't Hooft

x

SUB FINEM

En nu nog maar alleen

het  lichaam los te laten –

de liefste en de kinderen te laten gaan

alleen nog maar het sterke licht

het rode, zuivere van de late zon

te zien, te volgen – en de eigen weg te gaan.

Het werd, het was, het is gedaan.

M.Vasalis