"het leven is niet wat gebeurd is,
maar wat iemand herinnert
en hoe hij het zich herinnert."
Gabriel Garcia Marquez
. . . 'n herinneringskastje!
Het verliezen van 'n mens, 'n partner, 'n ouder, 'n kind doet zéér. Iemand gaat dood, wat absoluut 'onterecht' is, niet eerlijk is in je beleving. Hoe onlosmakelijk de dood ook met het leven te maken heeft. Het liefst wil je samen met iemand sterven! Heb m'n "broertje" verloren in juli 2007 door 'n tergende ziekte. Hij liet 'n vrouw en twee kinderen achter. Heb toen het volgende gezegd op de crematie; 'n mens, 'n lief mooi mens gaat dood, fysiek, pijn en verdriet achterlatend! Doch 'n mens gaat nogmaals dood als hij/zij niet meer herinnert wordt. Het klinkt paradoxaal: m'n broer is dood, doch hij sterft voorgoed als wij hem niet meer herinneren!!
. . . het doel van 'n
herinneringskastje is om 'n mooi "monument" te creëren, waarbinnen iemand nog
kan zijn. Waar 'n ieder nog even zijn/haar herinneringen kan koesteren, zonder
zichzelf te verliezen in 'n groot verdriet. Doch met 'n traan en 'n lach kan
je nog zijn met hem/haar die er niet meer is.
Heeft u interesse, wilt u meer informatie over het tot stand komen van 'n persoonlijk herinneringskastje, neem dan gerust contact op met "herinnerjijmij" of Berry . . .
Als u verder naar beneden gaat, dan kan u verder in de site wandelen. Daar vind u ook nog informatie over oa. gedichten, urnen, zéér bijzonder rouwvervoer, muziek.
“Hij zei alleen:
- O, ben je daar . . .
En hij nam mijn hand maar zei toch nog:
-Je hebt ongelijk. Je krijgt verdriet. Het zal lijken alsof ik dood ben en dat is niet zo . . .
Ik zweeg.
- Begrijp je het niet. Het is te ver. Ik kan dit lichaam niet meenemen. Het is veel te zwaar.
Ik zweeg.
-Het zal niet anders zijn dan een oud omhulsel dat weggegooid wordt. Daar is niets verdrietigs aan.
Ik zweeg.”
De Kleine Prins – Antoine de Saint-Exupéry
(isbn 9061004217, uitg. Ad. Donker)
