Jij – onzichtbaar bij mij
Als je een kind verloren hebt
De dood van een kind veroorzaakt een verdriet dat niet meer verdwijnt. Voor dit
leed zijn eigenlijk geen woorden. Marinus van den Berg luisterde aandachtig naar
ouders, broers en zussen die hun verhaal vertelden. Het overleden kind blijft
altijd onzichtbaar aanwezig. Tastend zoekt Van den Berg naar woorden om de
nabestaanden tot steun te zijn.
Voor de Vlaamse vereniging Ouders Van een Overleden Kind (OVOK) spreekt pastor
Van den Berg regelmatig overdenkingen uit. Ze zijn poëtisch van toon, en
scheppen ruimte voor eigen gedachten.
Ter gelegenheid van het 25-jarig bestaan van OVOK verschijnt er een bundel van
die poëtische teksten. Op de ingesloten cd heeft Marinus van den Berg zelf een
aantal langere teksten ingesproken.
Marinus van den Berg is pastor in het Rotterdamse verpleeghuis Antonius
IJsselmonde. Hij publiceert over zorg, ouder-worden, verlies en rouw, zoals
'Verdriet dat niet verdwijnt; door-leven na de dood van een kind, broer of zus'
en 'Door je verdriet heen groeien'. Over die onderwerpen houdt hij veel lezingen
en workshops.
Jij onzichtbaar bij mij + CD
Berg, M.J. van den
Marlies van Son verloor haar broertje op 12
jarige leeftijd. Deze ervaring en de dood zijn als een rode draad door haar
leven gegaan. Ze raakte hierdoor al op jonge leeftijd geïnteresseerd in het
mysterie van de dood en spiritualiteit. Wat is sterven? Hoe kun je daarmee
omgaan? Wat kan helend zijn in een rouwproces?
Toen op 16 december 1999 plotseling haar zoon Tycho op 14 jarige leeftijd
overleed, werd ze opnieuw geconfronteerd met de dood en de verwerking daarvan.
Hieruit is een geheel eigen zoektocht naar heling ontstaan. Hoe ga je als ouder
om met de dood van je kind?
Zij gaf uiting aan haar emoties in de vorm van gedichten, schilderijen,
keramiek, brons en beeldhouwen. De antwoorden op de vele vragen zocht zij op
spiritueel gebied. Zij ontdekte de helende krachten van de natuur, van het
licht, van rituelen en van diverse oefeningen, zoals visualisaties en
ademhalingsoefeningen.
In haar werk als yogadocente, Reiki-master en NEI-therapeute komt Marlies van
Son regelmatig in aanraking met mensen die vastlopen in rouwprocessen. Hierdoor
ontstond de behoefte om haar ervaringen te delen. Het resultaat is Licht op
Verdriet, een persoonlijk en inspirerend verslag over rouwverwerking dat veel
lotgenoten en geïnteresseerden zal ondersteunen op hun levensweg en het omgaan
met de dood.
Licht op Verdriet
Marlies van Son
Yvonne van Emmerijk
Als vlinders spreken konden
Yvonne van Emmerik gaat naast het kind staan en schrijft over de schrik, het gemis en over wat dood-zijn eigenlijk is.In korte, eenvoudige teksten maakt de auteur de rouw voor kinderen bespreekbaar. 'Houd je verdriet niet vast,' zegt ze, 'praat erover.' Ook geeft ze ideeën voor passende symbolen en/of symbolische handelingen. Voor ouderen kan dit boek ook herkenning en troost geven.
Als vlinders spreken konden
Yvonne van Emmerik
De kunst van het rouwen
Een persoonlijke geschiedenis
'Meer dan veertig jaar heb ik geleefd met de wetenschap dat ik een zusje
heb gehad dat bij de geboorte is overleden. Vragen heb ik nooit gesteld.
Dat kon niet, want over het zusje mocht niet gesproken worden en ik heb
me altijd netjes aan die opdracht gehouden.'
In De kunst van het rouwen probeert Corien van Zweden de geschiedenis te
ontrafelen van haar verzwegen, naamloos gebleven zusje dat in 1960 bij
de geboorte overleed. Ze ontdekt dat hun familieverhaal niet op zichzelf
staat, maar past in de rouwcultuur van de jaren zestig; over dood, rouw
en verdriet werd zo veel mogelijk gezwegen. Sindsdien is er veel
gebeurd. In minder dan een halve eeuw tijd is de dood van een groot
taboe veranderd in iets dat veel weg heeft van een hype. Er wordt op
grote schaal geëxperimenteerd met nieuwe uitvaartrituelen en Allerzielen
wordt ieder jaar een grotere happening. Van Zweden ging op onderzoek uit
in de wereld van de 'wilde rituelen' en sprak met ervaringsdeskundigen,
en met professionals die van de dood hun beroep hebben gemaakt. De
geschiedenis van het verzwegen zusje fungeerde daarbij voortdurend als
een spiegel.
De kunst van het rouwen
C. van Zweden
. . . wilt u terug?
