. . .

x

. . .

Dit is verlangen: op de golven wonen,

geen anker kunnen werpen in de tijd

en dit zijn wensen: fluisterende, schone

gesprekken tussen tijd en eeuwigheid.

En dit is leven. Tot uit wat voorbijging

de eenzaamste van alle stonden stijgt, 

die, met de glimlach ener nieuwe wijding,

het eeuwige begroet en zwijgt.

Rainer Maria Rilke

. . .

x

. . .

. . .

x

. . .

. . . TIJD- "De zuivere duur is de vorm die de opeenvolging van onze bewustzijntoestanden aanneemt, wanneer ons ik zijn leven op zijn beloop laat, wanneer het geen scheiding wil aanbrengen tussen de huidige en de vroeger toestanden. Daartoe hoeft het niet helemaal door te dringen in het gevoel of idee dat voorbijgaat, want anders zou het integendeel ophouden te duren. Het hoeft evenmin de vroegere toestanden te vergeten: voldoende is het, terwijl het zich die toestanden herinnert, om ze niet naast de huidige toestand te zetten als het ene naast het andere punt, maar om ze in een organisch verband ermee te plaatsen, net zoals we ons soms de noten van een melodie als het ware samengesmolten herinneren." - Henrie Bergson

. . .

x

. . .

de zeer oude zingt:

er is niet meer bij weinig

noch is er minder

nog is onzeker wat er was

wat wordt wordt willoos

eerst als het er is is het ernst

het herinnert zich heiloos

en blijf ijlings

alles van waarde is weerloos

wordt van aanraakbaarheid

rijk

en aan alles gelijk

als harten van de tijd

als harten van de tijd

Lucebert (1924 – 1994)

Uit: ongebundelde gedichten (1974).

. . .

x

. . .

Als je onder eeuwigheid